Het is koud! Terwijl we zelf met een lekkere warme jas, handschoenen, sjaal en muts de deur uit gaan om een rondje te wandelen, gaat onze hond meestal naar buiten met….niets! Ofja, een halsband en een riem, of misschien een tuigje. Maar krijgen honden het dan niet koud?

Oorsprong

De hond stamt af van de wolf. De wolf komt van oorsprong voor op bijna het hele noordelijk halfrond. Dus ook in erg koude gebieden! Om niet onderkoelt te raken krijgt een wolf een goede wintervacht. Door deze natuurlijke ‘jas’ hoeft een wolf (uiteraard) geen jas te dragen. Dus onze hond heeft er ook geen nodig, toch? Of juist wel?

De hond

Vanuit de wolf hebben we, gedurende duizenden jaren, de hond gefokt. ‘De hond’ is eigenlijk een (te) breed begrip, want er bestaan veel verschillende rassen. Groot, klein, atletisch, met een dikke vacht of haarloos. De gemiddelde hond woont tegenwoordig bij ons in huis. En daar hebben we dus het grote verschil met de wolf! Een hond kan zeker baad hebben bij een lekker warme jas of trui. Maar, niet iedere hond heeft een jas nodig! Het is dus belangrijk goed naar je hond te kijken.

Omdat de hedendaagse hond bij ons binnen woont, ontwikkelen ze niet meer dezelfde wintervacht als de wolf doet. Binnen is het namelijk altijd lekker warm. De ‘wintervacht’ wordt hier op aangepast. Anders zou de hond het binnen juist te warm krijgen. Op het moment dat we zelf naar buiten gaan doen we een jas aan. Maar de natuurlijke jas van de hond is dus eigenlijk niet voldoende ontwikkeld. Je kunt er dus, afhankelijk van de omstandigheden, voor kiezen om jouw hond een jas aan te doen. Maar ook al is die wintervacht niet zo goed als die van de wolf, niet iedere hond heeft er een nodig.

Heeft mijn hond een jas nodig?

Verschillende factoren spelen mee met de keuze of je jouw hond wel of geen jas aan gaat doen.

Zoals je ziet spelen er veel factoren mee. Een jas is niet persé nodig als één van deze factoren een rol speelt. Maar zie je dat je hond op meer gebieden een jas kan gebruiken dan is een jas zeker de overweging waard. Sommige factoren spelen daarnaast een belangrijkere rol dan andere.

Het belangrijkste advies is: kijk goed naar je hond! Zie je dat je hond het koud heeft, bijvoorbeeld doordat hij/zij staat te rillen, dan doe je er goed aan jouw hond een trui of jas aan te doen. En laat iedereen die roept dat een jas voor een hond niet nodig is maar links liggen!

Een gezonde golden retriever van 4 jaar zal al met al dus niet snel een jas nodig hebben. Deze honden weten zichzelf prima warm te houden met hun formaat en dubbele vacht. Heb je echter een chihuahua? Dan zul je in vrijwel alle gevallen met koud weer baad hebben bij een jasje: door het formaat kunnen ze zich slecht warm houden. Ook bijvoorbeeld (labra)doodles kunnen bij echt koud weer vaak wel een jas gebruiken: zij hebben namelijk meestal geen ondervacht.
Of een jas dus wel of niet nodig is verschilt per hond en per situatie.

Hoe?

Maar hoe gebruik je een jas dan? En welke zijn goed?
We hebben al gezien dat honden allemaal een andere lichaamsbouw hebben. Het is daarom veel moeilijker om een jasje te produceren die past bij de meeste honden, dan het is om een jas te maken die past bij de meeste mensen. Sommige jassen hebben enige verstelbaarheid erin verwerkt, zoals de band die vanaf de buik over de rug loopt die verstelbaar is en/of een elastiek om de jas bij de nek mooi te laten aansluiten (nooit té strak doen natuurlijk!).
De meeste jassen zijn in vele maten verkrijgbaar, van klein tot groot. De pasvorm kan per merk en model sterk afwijken. Koop je een jas in de winkel? Neem je hond dan mee en pas de jas voor aankoop. Koop je liever online? De meeste online winkels hebben een maattabel bij het product. Meet jouw hond goed op volgens de instructies en vergelijk het met de maten.
Bij honden met afwijkende vormen, zoals bijvoorbeeld windhonden, kan het moeilijk zijn een goed passende jas te vinden. Vergelijk veel jasjes online en in winkels of bekijk de mogelijkheid er een op maat te laten maken.

Een honden trui zit vaak comfortabeler dan een echte jas. Ze zijn wat soepeler en minder dik. Veel honden vinden een trui dus prettiger dan een jas. Bij regen is een trui echter niet te gebruiken, omdat de trui het water opneemt. Een jas is daarnaast in veel gevallen ook warmer.

Een trui kun je, bij  gebruik van een tuig, onder het tuigje aan doen. Op deze manier kun je jouw hond gewoon aanlijnen. Ook jassen kunnen in sommige gevallen onder een tuigje gedragen worden. Sommige jassen hebben ook de mogelijkheid de jas over het tuigje heen te dragen. Deze jassen hebben dan (meestal) een rits op de rug. Met die rits maak je op precies de goede plek een opening om de hond aan te kunnen lijnen.
Heb je een angstige of ontsnappingsgevoelige hond? Draag dan altijd het tuigje ónder het jasje of truitje. Als je een jas onder een tuig doet kunnen honden er namelijk makkelijker uit glippen. Net zoals je kinderen in de auto geen jas aan doet: hierdoor kunnen ze uit de gordel schieten.

Er zijn veel verschillende jassen en truitjes. Sommige zijn extreem warm, andere slechts een beetje. Ook zijn er regenjassen die puur tegen de nattigheid zijn. Dat is vooral fijn voor honden die niet van regen houden of honden met een vacht die na de regen goed gedroogd moet worden. Kies een jas die past bij jouw hond en de omstandigheden.

Met een warme jas of trui kan jouw hond weer lekker genieten van het buiten zijn!

Het bericht Een hondenjas, mode of noodzaak? verscheen eerst op ZoeZoo.

Soorten kauwsnacks

Kauwsnacks zijn in vele soorten en maten verkrijgbaar. Iedere dierenwinkel ligt er mee vol. Groot, klein, hard, zacht, vlees, vegetarisch. Het is allemaal verkrijgbaar. Grofweg kun je kauwsnacks in een paar categorieën verdelen: dentalsticks, natuurlijk kauwmateriaal, kauwwortels en overig kauwmateriaal. Dentalsticks zijn de welbekende kauwstaven die van verschillende, bekende en onbekende merken verkrijgbaar zijn. Onder natuurlijke kauwsnacks vallen snacks die gemaakt zijn van gedroogde stukken vlees, zoals bijvoorbeeld gedroogde (runder)huid, (konijnen)oren of gedroogd orgaanvlees zoals long, hart of pens. Kauwwortels zijn plantaardig van bijvoorbeeld de koffieboom of olijfhout. Overig kauwmateriaal zijn bijvoorbeeld vegetarische kauwstaven of rawhide kauwkluiven (de bekende witte of bruinachtige kluiven, bijvoorbeeld in bot-, donut-, of vlechtvorm, soms met filet erin verwerkt)

Welke snack kies je

Welke snack je kiest is natuurlijk afhankelijk van jouw hond. Tussen de verschillende soorten kauwsnacks zit natuurlijk wel kwaliteitsverschil. We adviseren te kiezen voor een natuurlijke kauwsnack, zoals bijvoorbeeld gedroogde oren. Waarom? Omdat dit snacks zijn waarvan de ingrediënten duidelijk zijn en ze niet bomvol (onnodige) koolhydraten en calorieën zitten. Bij natuurlijke snacks is er daarnaast heel veel keuze. Voor elke hond is er wel iets geschikts te vinden. Er zijn verschillende gradaties in hardheden, verschillende formaten én verschillende gebruikte vleessoorten. Een voordeel van deze snacks is dat ze bijna altijd uit één vleessoort bestaan, zonder andere ingrediënten. Hierdoor kun je, wanneer je een allergische of intolerante hond hebt, heel gemakkelijk een snack uitzoeken die geschikt is voor jouw hond. Kauwwortels zijn daarnaast ook een geschikt alternatief, mits het juiste hout gebruikt wordt. Een kauwwortel is ook niet vergelijkbaar met een tak uit het bos. Kauwwortels worden gemaakt van houtsoorten die niet splinteren (ze kunnen wel kruimelen) en die niet te hard zijn voor het gebit. Overige kauwsnacks kunnen heel divers zijn, van vegetarische staven (de welbekende ‘tandenborsteltjes’ of dierenvormpjes in vele dierenwinkels) tot rawhide snacks. Of deze geschikt zijn hangt sterk af van de samenstelling. We raden het geven van rawhide altijd af. Dit lijkt gemaakt van slechts runderhuid, maar dit is sterk, chemisch bewerkt en niet gezond om te geven. Er zijn slechts een paar merken in Nederland die rawhide produceren zonder dat dit chemisch bewerkt wordt. Verreweg het meeste wat in de Nederlandse winkels te vinden is wordt uit China en vergelijkbare landen gehaald en is in onze ogen niet geschikt.

Kies een formaat snack wat bij jouw hond past, liever iets te groot dan iets te klein. Dat klinkt misschien onlogisch, want we willen niet dat de hond teveel snackt. Maar een te kleine kauwsnack kan een hond zich makkelijker in verslikken. Een kauwsnack hoort dusdanig groot te zijn dat de hond het niet in één keer door kan slikken. Wanneer een hond erg gulzig is raden we ook altijd aan het laatste, kleine stukje van de kauwsnack af te nemen. Wanneer je het afneemt kun je het beste ruilen met een kleine, zachtere beloning zoals een trainer of een brokje, zodat het niet voelt als afpakken voor de hond. Door het gewoon af te pakken kunnen ze namelijk leren dat ze héél snel het laatste stukje door moeten slikken zodra je erbij in de buurt komt. Sommige honden kunnen zonder problemen de kauwsnack helemaal opeten. Hou altijd het kauwgedrag van jouw hond in de gaten en zorg dat je nooit kauwsnacks zonder toezicht geeft (en ja, dat geld voor alle soorten kauwsnacks!).

Let ook op de hardheid van een kauwsnack. Simpelweg kun je stellen dat wanneer je dezelfde delen van een dier vergelijkt, het kleinste dier de zachtste snack oplevert. Als voorbeeld konijnen- en runderhuid. Konijnenhuid is dunner (kleiner dier) en dus minder hard dan runderhuid. Runderhuid is dan weer minder hard dan kamelenhuid, etc.
Je kunt niet simpel stellen dat een runderkauwsnack altijd harder is dan bijvoorbeeld een snack van een kleiner dier, het ligt namelijk ook aan het gebruikte stukje van het dier. Long is bijvoorbeeld heel poreus, er zit van nature veel lucht in. Dit is dan ook een veel zachtere snack dan bijvoorbeeld een een oor met kraakbeen erin. Een stuk runderlong is dus zacht. Vergelijk je dat met een snack van een kleiner dier, maar van een ‘harder’ deel van het dier, kan het dus zijn dat de snack van het kleinere dier harder is (geitenoren zullen harder zijn dan runderlong bijvoorbeeld).

Gebitsverzorging

Kauwen helpt het gebit te verzorgen. Door de wrijvende beweging over de tanden worden deze namelijk gepoetst. Let wel op, dit werkt alleen indien de hond ook daadwerkelijk met alle tanden kauwt. Een snack die in een paar hapjes op heeft zal niet veel doen. Wil je een kauwsnack inzetten voor de gebitsverzorging? Dat is mogelijk! Kies bij voorkeur een natuurlijke snack. Waarom? Omdat veel ‘bewerkte’ snacks veel koolhydraten/zetmeel bevatten. Zetmeel blijft gemakkelijk aan het gebit plakken waardoor er juist makkelijk plaque ontstaat.
Houd er rekening mee dat kauwen niet altijd voldoende is. De mate waarin een gebit vies wordt is voor een groot gedeelte ook genetisch bepaald. Bij sommige honden is het simpelweg niet voldoende om kauwmateriaal aan te bieden. Je kunt de verzorging dan aanvullen door de tanden ook te gaan poetsen, supplementen zoals zeewier te gebruiken (dit maakt de plaque zachter en dus beter te verwijderen) en aanslag zoveel mogelijk te voorkomen (door het vermijden van plaque-veroorzakende ingrediënten in voer en snacks). Soms is een combinatie van verschillende maatregelen nodig. Is het gebit al heel vies wanneer je begint? Dan is meestal eerst een professionele reiniging nodig. Soms komt het voor dat een hond ondanks alle gebitsverzorging toch met regelmaat een gebitsreiniging nodig heeft, dit is helaas niet altijd te voorkomen.

Kies wanneer je kauwsnacks kiest voor het gebit bij voorkeur dus natuurlijke snacks. Kies een snack die niet te snel op is, maar ook niet te hard is (een iets zachtere snack ‘borstelt’ de tanden beter). Geef met regelmaat een kauwsnack en geef regelmatig eens iets een snack met vacht, dat poetst de tanden namelijk nog beter.

Hoe vaak geef je een kauwsnack?

Een kauwsnack is wat het woord al zegt: een snack. Het is dus geen voeding. Geef niet te veel snacks, omdat teveel snacks de voeding uit balans halen. Je mag best af en toe een kauwsnack geven (bijvoorbeeld een aantal keer per week), maar kies bij voorkeur een snack die niet te groot is (en niet te klein in verband met verslikkingsgevaar), geef het niet te vaak en kies een snack die verantwoord is en niet te veel calorieën bevat.

Kauwsnacks en allergieën

Het vinden van een geschikte kauwsnack kan moeilijk zijn wanneer je een hond met veel (voedsel)allergieën of intoleranties hebt. Het is belangrijk om te weten waar jouw hond allergisch op reageert. Daarnaast kan het voorkomen dat de overgevoelige reacties niet altijd op dezelfde ingrediënten ontstaan.

Wanneer je een allergische hond hebt is het erg belangrijk om snacks te kiezen waarvan de ingrediëntenlijst is uitgesplitst. Op deze manier kun je producten met ingrediënten waar jouw hond niet tegen kan namelijk overslaan. Niet elke fabrikant is duidelijk wat ze gebruiken. Ze gebruiken dan termen als ‘vlees en dierlijke bijproducten’ in plaats van bijvoorbeeld ‘40% kip en 5% eend’.
Sommige fabrikanten gebruiken wel de term ‘vlees en dierlijke bijproducten’ (dit is namelijk de wettelijke term voor vlees en restproducten zoals orgaanvlees, daar is niets mis mee!) zonder het vlees te verstoppen, omdat ze de vermelding maken dat het bijvoorbeeld om 100% eend gaat. In dat laatste geval kun je het product wel veilig gebruiken bij honden met allergieën.

Vermijd dus de ingrediënten waar jouw hond niet tegen kan. Bij natuurlijke kauwsnacks gaat dat heel makkelijk, bijna altijd zijn deze van 100% één diersoort gemaakt. Kan jouw hond niet tegen kip? Dan kies je bijvoorbeeld eendenpootjes in plaats van kippenpootjes.
De meest voorkomende allergieën zijn o.a. kip, rund, lam, ei en soja. Weet je niet waar jouw hond allergisch voor is? Het is belangrijk dit te proberen te achterhalen. Als dat nog niet gelukt is kan het verstandig zijn de meest voorkomende allergenen alvast (tijdelijk) te vermijden tot er meer duidelijkheid is.

En welke snacks gebruik je niet?

Er zijn verschillende snacks die we afraden. Allereerst raden we het gebruik van overbewerkte kauwstaven af, de samenstelling hiervan laat meestal te wensen over. Ze zijn geproduceerd als snack en zitten meestal bomvol granen en calorieën.

Ook bepaalde natuurlijke snacks raden we af om te gebruiken, en dan hebben we het met name over te harde kauwsnacks. Bijvoorbeeld geweien en horens zijn vaak een geliefde snack. Echter zijn deze zo hard dat de tanden van een hond hierdoor kunnen slijten en zelfs afbreken. Dat is natuurlijk erg pijnlijk!  Des te kleiner een hond is, des te minder sterk het gebit meestal is. Bij erg kleine hondjes raden we aan voorzichtiger te zijn met het uitzoeken van een kauwsnack wat betreft de hardheid.

Hoefjes (gevuld of niet gevuld) raden we ook niet aan. Dit omdat dit geregeld niet goed verteerd wordt en in sommige gevallen in best forse stukken wordt doorgeslikt.

Rawhide, de bekende witte of bruinachtige kluiven in vele vormen waar dierenwinkels mee volhangen, raden we niet aan. Dit omdat ze slecht verteerbaar zijn en meestal uit Azië komen waar ze met veel chemicaliën geproduceerd worden. Er zijn maar een paar merken welke wel op een verantwoorde manier produceren.

Dit laatste is wellicht onverwacht, maar we raden ook het gebruik van botten af, zowel rauw als gekookt. Rauwe botten zijn in principe prima voor een hond om te eten, sterker nog, ze zijn een belangrijk onderdeel van het dieet als je jouw hond volgens het BARF principe voert. En dat is in dat geval ook helemaal prima! Maar voor een hond die enkel brokvoedingen of blik gewend is, is het niet ideaal. Bot verteren is best ingewikkeld en als een hond het niet gewend is verloopt het niet altijd goed. Ook bevat het veel calcium, dit zou al voldoende in de brokken/kvv/blikvoeding moeten zitten. Te veel calcium kan problemen veroorzaken. Je kunt daarom het beste geen rauw bot als kauwsnack gebruiken voor een hond, tenzij het onderdeel is van het dieet en de hond dit gewend is.
Verhitte/gedroogde botten raden we nooit aan als kauwsnack. Denk hierbij aan kippenbotjes die je over hebt van jouw eigen maaltijd of de gedroogde botten uit de dierenwinkel. Verhit bot wordt scherp en onverteerbaar en het is hierdoor een levensgevaarlijke snack. Het kan verstoppingen of beschadigingen aan de ingewanden veroorzaken. Daarnaast geld dezelfde probleem als bij het rauwe bot: het bevat ook veel calcium wat de voeding uit balans trekt. De bekende en overal verkrijgbare (gevulde) mergpijpjes nemen daarnaast nog extra risico met zich mee: dit kan om de onderkaak van jouw hond vast komen te zitten! Daarnaast zijn alle dragende botten (botten waarop het gewicht van het dier rust, zoals botten uit de poot) te hard voor een hond. De meeste gedroogde botten in de winkel zijn dragende botten.
Kortom: botten enkel indien ze deel uitmaken van een BARF dieet of vergelijkbaar, enkel rauw en enkel botten die niet dragend zijn!

Kortom…

• Kauwsnacks zijn een gezonde snack. Kauwen werkt ontspannend en is goed voor het gebit.
• Kies voor een natuurlijke kauwsnack passend bij jouw hond wat betreft het formaat en de hardheid.
• Wissel bij voorkeur verschillende soorten af én geef niet te veel!
• Geef géén ongeschikte snacks, al zijn ze bij een dierenwinkel verkrijgbaar

Het bericht Kauwsnacks verscheen eerst op ZoeZoo.

Honden en katten zijn van nature vleeseters. Hoewel zeker honden in staat zijn om, met wat hulp, plantaardig materiaal te verwerken, zijn veel mensen van mening dat het voeren van vooral vlees de gezondheid van hun hond ten goede komt. Met rauwe voeding kun je jouw hond een gezond en compleet dieet voorzetten. Het voordeel van rauwe voedingen is dat de grondstoffen maar minimaal of zelfs helemaal niet bewerkt zijn. Er zijn wel wat dingen waar je rekening mee kunt houden wanneer je besluit jouw hond of kat rauw te gaan voeren. Zo dien je extra te letten op bijvoorbeeld de hygiëne én is niet elke rauwe maaltijd compleet. Goed om te weten: hoewel honden vleeseters zijn, hoef je plantaardig materiaal zeker niet te verbannen! Honden hebben zéker baad bij groente of fruit. En zelfs bepaalde graansoorten hebben gunstige eigenschappen, ondanks het negatieve imago. Alleen de hoeveelheid is waar het vaak mis gaat: in veel brokvoedingen zit een overdaad aan granen. Granen als tarwe hebben daarnaast weinig voordelen. Groente en fruit daarnaast is een mooie aanvulling op het dieet, het is een must voor gezonde darmen!

Soorten rauwe voeding

Rauwe voeding is er in verschillende vormen. Verreweg de meest gebruikte rauwe voeding is KVV. Dit staat voor kant en klaar vers vlees. Spiervlees, organen en botten zijn vermalen en ingevroren. Meestal in een worstvorm maar soms ook in schijfjes of plakken. Het grote voordeel is dat je dit gemakkelijk kunt voeren. Het enige wat je nog hoeft te doen is het te ontdooien en te voeren.
Bij KVV heb je weer verschillende ‘ondersoorten’. Zo zijn er varianten met of zonder groentes, gemaakt van één eiwitbron (vleessoort) of meerdere gemixt en met of zonder premix (toegevoegde vitamines en mineralen).

Een andere manier van rauw voeren is volgens het BARF principe. Hierbij is de voeding niet vermalen maar geef je stukken spiervlees, bot en orgaan. Ook groente en fruit zijn een waardevolle aanvulling. Bij deze vorm van voer heb je zelf de meeste controle over het dieet van jouw dier, je zoekt namelijk zelf de ingrediënten bij elkaar.

Verschillende soorten KVV

Bij KVV is het belangrijk om te beseffen dat niet elke vorm van KVV compleet is. Vrijwel alle brokvoedingen voor honden zijn compleet. Dat wil zeggen dat alle voedingsstoffen, waaronder vitamines en mineralen, aan de brokken zijn toegevoegd en de hond of kat in principe niets anders meer nodig heeft dan de brokken. Of een complete voeding altijd écht compleet is, is weer een andere vraag. Maar een ‘aanvullende voeding’ bevat in ieder geval nooit alles wat een hond nodig heeft.

In bepaalde gevallen is ook een KVV een zogenaamde ‘complete’ of ‘volledige’ voeding. Bij sommige KVV’s is namelijk een zogenaamde premix toegevoegd. Dit is een mix van vitamines en mineralen om te zorgen dat jouw hond of kat alles wat hij of zij nodig heeft (volgens de richtlijnen) binnenkrijgt. Dit is echter niet bij elke KVV het geval. Een KVV kan namelijk ook ‘aanvullend’ zijn. Als een KVV aanvullend is, betekend dit dat wanneer je alleen dat type KVV als voeding geeft er op den duur voedingstekorten ontstaan. Dat is natuurlijk niet de bedoeling. Daarom is het belangrijk om te beseffen wat voor soort KVV je voert en dat je mogelijk moet zorgen voor meer afwisseling. Het kan een bewuste keuze zijn om te kiezen voor een KVV zonder premix. Verschillende varianten KVV bevatten verschillende voedingsstoffen. Er zit bijvoorbeeld verschil tussen verschillende vleessoorten. Afwisselen van diersoorten is dan ook aanbevolen. Wanneer je afwisselt is het belangrijk om af te wisselen tussen diersoorten uit verschillende groepen, zoals hoefdieren, gevogelte en vis. Daarnaast kun je zelf ook nog toevoegingen doen aan een KVV maaltijd om extra voedingsstoffen toe te voegen. Denk hierbij aan bijvoorbeeld groente, fruit, ei, schaaldieren of visolie. Niet iedereen is overtuigd van de noodzaak van het toevoegen van plantaardig materiaal, een hond is immers een vleeseter. Maar groente en fruit bevatten belangrijke nutriënten die een hond wel nodig heeft, maar welke niet (altijd) voorkomen in een vleesmaaltijd. Wij zien hier dus zeker wel de noodzaak van in! Wanneer je enkel KVV zonder premix voert kan het zijn dat er toch voedingstekorten ontstaan, er zijn ook losse vitamine en mineralenmixen verkrijgbaar speciaal bedoelt voor een dieet met KVV, waarmee je zorgt dat jouw hond of kat niks tekort komt. Deze voeg je gemakkelijk toe aan de maaltijd.

Als je zelf BARF samenstelt moet je naast het gebruik van verschillende diersoorten in de voeding ook rekening houden met de verhoudingen tussen spiervlees, bot, orgaanvlees en groentes.

Voor- en nadelen rauwe voeding

Het voeren van rauwe voeding heeft enkele voordelen tegenover het voeren van bijvoorbeeld brokken. Veel honden vinden het rauwe vlees erg lekker, waardoor deze vorm van voeding bijzonder geschikt is voor moeilijke eters. Doordat meestal de soorten vlees afgewisseld worden voorkom je ook dat de hond of kat uitgekeken raakt op de voeding. Rauwe voeding wordt over het algemeen goed verteert en meestal zijn er geen of weinig koolhydraten in verwerkt. Hoewel koolhydraten zeker niet altijd slecht zijn (in tegendeel) hoort de voeding niet uit een te hoog koolhydraatgehalte te bestaan. Honden met een slechte vacht krijgen op een rauw dieet vaak een betere, glanzende vacht na het overzetten op kvv, omdat er in verhouding meer eiwitten in de voeding zitten. Ook hebben rauwgevoerde honden en katten vaak minder veel en vastere ontlasting dan hun brokgevoerde soortgenoten. Een ander voordeel is dat er meestal minder aanslag op de tanden en kiezen ontstaat, dit is namelijk meestal een gevolg van de koolhydraten in de voeding. Er zijn veel verschillende soorten rauwe voeding te krijgen, dus voor de meeste honden is er een geschikte variant te vinden.

Er zitten ook een aantal nadelen aan rauwe voeding. De voeding moet natuurlijk in de vriezer bewaard worden. Dit kost vaak veel ruimte, wat niet iedereen beschikbaar heeft. Daarnaast moet je bij deze vorm van voeren dus ook extra opletten dat je hond alle benodigde voedingsstoffen binnenkrijgt.
Rauwe voeding bevat bacteriën. Normaal gesproken kan dit geen kwaad. In de maag van de hond of kat zit maagzuur, waardoor deze bacteriën of andere ziekteverwekkers onschadelijk gemaakt worden. Wel blijft het belangrijk te allen tijde hygiënisch met dit soort voer om te gaan. Maak de voerbak altijd direct na de maaltijd schoon, bewaar het vlees in de vriezer bij -18 graden en ontdooi in de koelkast in een lekdichte bak. Maak ook alle oppervlaktes die in aanraking komen met het vlees direct na gebruik schoon. Deze maatregelen klinken misschien heftig, maar het komt op hetzelfde neer als de maatregelen voor ons eigen rauwe vlees.
In bepaalde situaties is het beter niet voor een rauwe voeding te kiezen. Krijgt een hond bijvoorbeeld maagzuurremmers, dan kan het zijn dat het maagzuur niet voldoende in staat is om de stukjes bot in de voeding te verteren. In dat geval kan er verstopping ontstaan. Als er beschadigingen zijn aan het verteringsstelsel is het in veel gevallen verstandig om (tijdelijk) een ‘steriele’ voeding te geven, zoals blikvoer, een kookvoeding of brokken. Bepaalde honden lijken het ook gewoon niet goed te doen op een rauwe voeding. Kijk altijd goed naar jouw hond (of kat natuurlijk) en hoe het lichaam op bepaalde voedingen reageert.

Is rauw voeren beter?

Als je op internet gaat zoeken over rauwe voedingen zul je zien dat het lijkt alsof er twee ‘teams’ zijn ontstaan. Team rauw en team brok. Team rauw vind dat rauwe voedingen véél beter zijn dan brok. Als je team brok vraagt wat beter is zullen ze een rauwe voeding een zeer onverstandige keuze vinden. Waar ligt nu de waarheid? Het is niet zo simpel dat je kunt stellen dat het een beter is dan het ander. Beide vormen van voeren hebben voor- en nadelen. De vorm van voeding moet bij de eigenaar maar vooral ook bij de hond passen. Feit is nou eenmaal dat er honden (en katten) zijn die het héél goed op rauw doen, en slecht op brok, maar ook andersom. Kijk goed naar jouw dier. Wat heeft hij of zij nodig en waar merk je goede resultaten bij op? Over het algemeen is rauw voeren een hele pure manier, met weinig bewerkingen. Je weet vrij precies wat jouw hond of kat hiermee binnen krijgt en zolang je in de gaten houd dat je compleet voert (dus een complete rauwe voeding of zorgen voor voldoende afwisseling) is het vaak een hele fijne manier van voeren. Heb je echter onvoldoende diepvriesruimte dan is het al moeilijk.
Voor allergische honden is rauw voeren vaak een goede optie. Doordat rauwe voeding gemiddeld genomen véél minder verschillende ingrediënten bevatten is de kans op een allergische/intolerante reactie op een van de bestanddelen een stuk kleiner. Merk je wel een reactie op, dan is het gemakkelijker om te achterhalen welk ingrediënt dit veroorzaakt.

In het kort:

• Rauwe voeding is een pure manier van voeren. De voeding is minimaal of niet bewerkt en bevat weinig verschillende ingrediënten
• Bepaalde rauwe voedingen zijn compleet, bepaalde niet. Let er goed op dat je compleet voert (Gebruik een complete KVV of zorg voor voldoende afwisseling en vul aan met de juiste supplementen)
• Let extra op hygiëne:
  • Bewaar het voer bij -18 graden in de vriezer
  • Ontdooi in een lekvrije bak in de koelkast. Laat vlak voor het voeren even kort op temperatuur komen
  • Maak alle materialen die in aanraking komen met het voer goed schoon na gebruik met een sopje
  • Laat het voer dat niet direct opgegeten wordt niet staan, maar gooi dit weg.
  • Laat jouw hond of kat je niet (in het gezicht) likken.
  • Let extra goed op de hygiëne bij (jonge) kinderen of immuunsysteemproblemen.

Kom er je er niet uit hoe je jouw hond het beste kunt voorzien van een gezonde, rauwe maaltijd? Dan kunnen we je daarmee helpen! Met onze voedingsadviezen, gegeven vanuit Honden Voedingsdeskundige Limburg, kijken we gericht naar wat jouw hond nodig heeft en hoe je hem of haar een goede, passende maaltijd kunt geven.
Bekijk voor meer informatie www.hondenvoedingsdeskundigelimburg.nl

Het bericht Vers vlees voeren verscheen eerst op ZoeZoo.